De Amsterdam Marathon eindigt op een atletiekbaan. Dat klinkt als een voetnoot, totdat je met een koffie in de tribune van het Olympisch Stadion zit en iemand die je kent uit de tunnel op de rode baan ziet komen met 400 meter te gaan, terwijl de commentator zijn of haar naam noemt en de hele tribune hen ziet aankomen. Rond die finish loopt het parcours twee keer door het Vondelpark en volgt het de Amstel naar een dorp en weer terug, wat betekent dat een toeschouwer te voet dezelfde hardloper drie keer kan zien vóór de lunch, en een toeschouwer op de fiets kan het vier keer redden. De racedag is zondag 18 oktober 2026.
Het startnummer bestaat alleen op de expo
Marathon Expo Amsterdam in RAI Amsterdam (Europaplein, in het zuiden van de stad) is waar elke deelnemer zijn of haar startnummer ophaalt, en het is de enige plek waar dat kan. Er is geen ophaalmogelijkheid op de racedag zelf. Zonder startnummer verschijnen bij het stadion op zondag betekent niet lopen, wat je bevestigingsmail ook zegt.
De openingstijden zijn donderdag 15 oktober 13:00–20:00, vrijdag 16 oktober 10:00–20:00 en zaterdag 17 oktober 09:00–19:00. Een rondje over de vloer is gratis, er is geen groepslimiet, en de ruimte is groot genoeg dat niemand wordt weggestuurd.
Twee praktische punten. Ten eerste, de expo is voor 2026 verhuisd naar de RAI, van Sporthallen Zuid, dus iedereen die navigeert op geheugen van een vorig jaar komt bij het verkeerde gebouw uit met een rij van één. Ten tweede, timing: zaterdag van laat in de ochtend tot midden in de middag is wanneer het grootste deel van het deelnemersveld tegelijk arriveert en de gangpaden stilvallen. Donderdagmiddag en het eerste uur op vrijdag zijn rustig. Als je hardloopt, ga dan vroeg in de week, besteed veertig minuten, koop niets dat je daarna moet dragen, en vertrek. Rondhangen op een expo de dag voor een marathon is een bekende manier om bij de startlijn aan te komen en al moe te zijn.
De RAI ligt direct aan de metro bij Europaplein, een paar haltes van het centrum, en niets dat op zondag gebeurt heeft invloed op die lijn. Het is ook de gemakkelijkste plek het hele weekend om in gesprek te raken met een hardloopclub, als je alleen bent gekomen.
Meedoen als de race al vol is
Inschrijvingen voor een veld van deze omvang sluiten maanden van tevoren, en de vervolgvragen zijn altijd hetzelfde: is er een doorverkoop, kan ik iemands plaats kopen, is er een achterdeurtje.
Wees daar voorzichtig mee. Een nummer dat privé is gekocht blijft geregistreerd op naam van de oorspronkelijke deelnemer. De tijdschip, het noodcontact en de medische gegevens op de achterkant behoren allemaal aan iemand anders toe, en dat is precies de informatie die ertoe doet als je bij 35 km onderuitgaat. Organisatoren maken overgedragen startnummers ongeldig wanneer ze die vinden, en het medische risico ligt hoe dan ook bij jou. De legitieme routes zijn de officiële wachtlijst of elk overdrachtsvenster dat de organisatoren zelf openen, liefdadigheidsplaatsen, en touroperators die blokken met accommodatie kopen.
Als geen van die lukt, kijk dit jaar en schrijf je vroeg in voor de volgende. Amsterdam is een betere stad om een marathon te bekijken dan de meeste, vanwege de vorm van het parcours.
Boek de kamer voordat je de rest regelt. Het weekend neemt een flinke hap uit de bedden van de stad en de handige gebieden zijn Oud-Zuid en De Pijp, beide dicht genoeg bij de finish om in een isolatiedeken naar huis te lopen; de Amsterdam hotelzoekopdracht is de plek om te beginnen.
Wat het parcours met je ochtend doet
De vorm is wat het kijken hier makkelijk maakt. Hardlopers komen rond 2 km het Vondelpark binnen, steken rond 4 km de Stadhouderskade over bij het Rijksmuseum, gaan dan zuidwaarts en besteden een lange tijd aan de Amstel, ongeveer 14 km tot 26 km, naar het keerpuntdorp Ouderkerk aan de Amstel rond 20 km en terug. Ze komen noordwaarts door het oosten, over de Torontobrug en langs de Wibautstraat rond 37 km, passeren het Rijksmuseum weer bij 38 km, komen opnieuw het Vondelpark binnen bij 40 km, en finishen in het stadion.
Dat geeft je gekoppelde uitkijkpunten. Vondelpark en Stadhouderskade leveren je elk een verse groep en, uren later, een vermoeide vanaf dezelfde vierkante meter stoep. Doe de rekensom op het tempo van je hardloper voordat je het hotel verlaat: iemand die op 3:30 mikt, legt 2 km af in ongeveer tien minuten en bereikt 40 km rond drie uur en twintig minuten later. Schrijf beide tijden op je hand. Telefoontracking is nuttig, maar het netwerk in een menigte van die omvang is dat niet.
Vondelpark op twee kilometer en nogmaals op veertig
't Blauwe Theehuis (Vondelpark, Oud-Zuid) is de voor de hand liggende uitvalsbasis en functioneert nu als proeflokaal van Brouwerij 't IJ, dus het bier is echt goed gemaakt in plaats van toevallig (€5–7, snacks €6–12). Het terras op de begane grond is groot genoeg om een groep te absorberen zonder dat iemand moet onderhandelen, er is geen deurbeleid en geen reservering, en het parcours passeert tweemaal op korte loopafstand. Je kunt juichen, twee uur met een biertje gaan zitten en opnieuw juichen zonder van locatie te veranderen, dat is het hele argument om hier te kijken.
Met kinderen ga je in plaats daarvan naar Groot Melkhuis (Vondelpark, Oud-Zuid). Het heeft een van de grootste terrassen van de stad, deels overdekt en verwarmd, wat geen luxe is in een Nederlandse oktober, wanneer de dag om negen uur stil en helder kan zijn en om elf uur horizontaal regent. De speeltuin bezet de kinderen gedurende de drie uur durende kloof tussen de twee passages, lunchgerechten kosten €10–18, en je moet voor acht of meer reserveren. Daaronder is binnenlopen op een zondagochtend meestal prima.
De foto die iedereen wil bij het Rijksmuseum
De Rijksmuseumpassage aan de Stadhouderskade (Museumkwartier) is openbare straat, gratis, en toegankelijk voor elke groepsgrootte, maar de tunnelmond zelf is drie rijen dik en de mensen vooraan zijn lang vóór jou gearriveerd. Ga verder langs de Stadhouderskade staan of boven op het Museumplein en je krijgt nog steeds het gebouw in beeld met een bewegend veld ervoor, en je zult je hardloper daadwerkelijk kunnen zien in plaats van de rug van een jas.
Dit is de andere dubbele: ongeveer 4 km op de heenweg, ongeveer 38 km op de terugweg, en het verschil in hoe mensen lopen is zo groot dat het de moeite waard is om te blijven. Het museum erachter houdt normale openingstijden aan, wat dit de enige plek maakt waar een niet-kijkend lid van de groep twee uur naartoe kan.
De lange rivieruren
Het Amstel-gedeelte is waar het midden van de race verdwijnt voor de meeste toeschouwers, en waar het het rustigst en prettigst kijken is.
Klein Kalfje (Amsteldijk, aan de zuidelijke rivieroever) ligt op het deel dat hardlopers tweemaal afleggen tussen ongeveer 14 km en 26 km, en het is het enige punt aan de rivier met echt eten in plaats van een watertafel. Het is opgesplitst in een waterterras, een binnenzaal en een buitenterras, dus een groep kan samen zitten. Reserveren is essentieel op racedag en de rekening is niet mals: visgerechten kosten €28–45.
Verderop ligt Brasserie Paardenburg (Ouderkerk aan de Amstel) in het keerpuntdorp rond 20 km. Dit is de mooiste en leegste plek om de hele race te bekijken (koeien, water, bijna geen menigte), en de brasserie is dagelijks geopend van 09:00–22:00, gemaakt voor groepen en bootfeesten, hoofdgerechten €20–30. Reserveer voor het raceweekend. De valkuil is de toegang: je hebt een fiets of de bus nodig om er te komen en terug te gaan, en als je hardloper snel is, kijk je hen bij 20 km en racet dan met hen naar de finish. Plan om te blijven en elkaar daarna bij het stadion te ontmoeten.
Waar de race echt pijn doet
Kom terug naar het noorden voor het laatste uur, want 35 km tot 38 km is waar de dag wordt beslist en waar support het meeste werk doet.
De Ysbreeker (Weesperzijde, Oost) opent om 08:00 en heeft een lang rivierterras op korte loopafstand van de Torontobrug-klim rond 37 km. Je kunt ontbijten vanaf €8, het zwaarste stuk van de race voorbij zien komen, en overgaan naar de lunch (hoofdgerechten €18–28) zonder ooit op te staan. Groepen zijn prima maar reserveer; het is de voor de hand liggende plek voor een aanzienlijke afstand in elke richting.
Canvas bij Volkshotel (Wibautstraat, Oost) is de andere optie, direct boven het Wibautstraat-gedeelte bij 37 km en bereikbaar via het metrostation met dezelfde naam. Hoogte is het punt: vanaf het dak zie je hardlopers van ver aankomen, wat het spotten van één specifiek persoon realistisch in plaats van geluk maakt. Het is overdag inlopen en accepteert groepen, cocktails zijn €12–15, ontbijt en lunch €10–20, en de hot tubs op het dak zijn een behoorlijke lokkert voor iedereen in het gezelschap die geen interesse heeft in de race. Op vrijdag- en zaterdagavond verandert het in een dansvloer met gratis toegang, prima als niemand in je groep racet en een slecht idee als ze dat wel doen.
Binnen in het stadion
Het Olympisch Stadion (Stadionbuurt, Oud-Zuid) is de reden om de dag rond de finish op te bouwen. Toeschouwers lopen gratis naar de tribune en zitplaatsen op racedag (geen ticket, geen reservering, geen groepslimiet), en je krijgt commentaar, muziek en een echte atletiekfinish in plaats van een uitzicht over een straatversperring.
Kom vroeg als je een stoel wilt op de finishrechte; de tribune vult vanaf het midden van de ochtend en loopt niet leeg, omdat iedereen die een finish heeft gezien blijft voor de volgende. Spreek een ontmoetingspunt buiten het stadion af voordat je uit elkaar gaat, en maak er een fysiek voorwerp van in plaats van een poortnummer. Duizenden mensen doen hetzelfde met dezelfde drie telefoonnetwerken.
Hardlopers en alle anderen voeden
Café Loetje (Johannes Vermeerstraat, Oud-Zuid) is de maaltijd na de race, tien minuten van het stadion: één gerecht, biefstuk rond €22–28, goed klaargemaakt en geserveerd tot 22:30. De oorspronkelijke vestiging doet niet echt aan reserveringen, dus ga vroeg of verdeel een grote groep over tafels en accepteer dat jullie niet allemaal samen zitten.
Voor een gemengd gezelschap verwijdert Foodhallen (Oud-West) het argument volledig: negentien kramen, gerechten €6–14, dagelijks geopend 12:00–23:00, nabij het westelijke uiteinde van het Vondelpark. Het is op een zaterdagavond echt propvol, dus gebruik het op zondag, wanneer de menigte bestaat uit mensen die net hebben gerend en vroeg eten.
Een hele loopclub heeft een ruimte nodig die iedereen kan herbergen, en Brouwerij Troost De Pijp (De Pijp) is dé plek: een grote hal die ter plekke klein gebrouwen bier maakt, open tot 01:00 met de keuken tot 22:30, bieren €5–7, burgers €15–19. Je kunt daar zonder reservering een dozijn mensen kwijt, en het is op loopafstand van zowel het stadion als het Stadhouderskade-traject.
Het rustige einde van de dag
Als een stadion vol aluminium dekens niet jouw ding is, dan is Café Welling (Oud-Zuid) vijf minuten van de finish en het tegenovergestelde ervan: een kleine bruine kroeg met huisgestookte jenever voor €5, bieren €4–6, ossenworst op de toonbank en geen muziek. Het opent zondag om 15:00. Zes of acht personen is goed; twintig zou het verpesten voor iedereen die er al zit, inclusief jij.
Voor de loper is Sauna Deco (Centrum) het beste herstel midden in de stad en open op zondag van 13:00–19:00, wat bijna precies past bij een marathonfinish. Het is intiem, gemengd en textielvrij, de entree is rond €25–30, en het is geschikt voor twee tot vier personen in plaats van een groep. Reserveer specifiek voor de zondag vooraf; de plekken gaan naar mensen die er vrijdag al over nadachten.
Een fiets is de hele truc
MacBike (vestigingen bij Centraal Station Oost, Leidseplein, Waterlooplein en Marnixstraat) verhuurt standaardfietsen voor €13–16 per dag met een borg van €50, en de vloot is groot genoeg voor een hele kijkersgroep, dus boek online voor het raceweekend in plaats van ter plekke langs te gaan.
Dit is het enige dat de dag verandert. Wegen zijn voor auto's gesloten, maar het fietsnetwerk blijft bruikbaar, en met een fiets kun je je loper in het Vondelpark bij kilometer 2 zien, naar de Amstel voor het middendeel en nog steeds op de tribune zijn voor de finish. Te voet haal je twee van die drie. Fiets verstandig bij oversteekplaatsen en volg de aanwijzingen van de stewards; het parcours heeft voorrang en ruziemaken met een steward in het Nederlands is een verloren strijd.
De dag plannen
De metro is de betrouwbare ruggengraat op racedag: Europaplein voor de expo en Wibautstraat voor het oosten, terwijl tramroutes die het parcours kruisen worden omgeleid of opgeschort voor de ochtend. Check de racedagkaart van de vervoerder voordat je vertrekt, in plaats van bij een halte te staan die niet wordt bediend. Een fiets verslaat het allemaal voor het kijken.
Nederland draait op kaarten en pinnen. Veel cafés en bars zijn alleen met kaart, en sommige accepteren Nederlandse pin maar geen buitenlandse creditcards, dus neem een kaart mee die je getest hebt plus €20 contant als vangnet.
Haal je startnummer donderdag of vrijdag op. Sta vijftien minuten vóór je loper langs komt op positie voor de doorkomst bij kilometer 2, niet op de minuut. Verlaat het laatste uitkijkpunt vóórdat hij of zij voorbij is als je een stadionzitplaats wilt.
Een volledige kijkersdag (fiets, twee caféstops, een stadionfinish en daarna een biefstuk) komt neer op zo'n €60–80 per persoon. Halveer het door in het park te drinken en bij de foodhal te eten; verdubbel het met een rivierlunch aan de Amsteldijk.
Half oktober betekent hier alles tussen 8°C en 17°C, vaak in dezelfde ochtend. Waterdicht, een muts en een tas die sluit.
Voor de rest van de stad (de musea waar de lopers voorbijkomen, waar je kunt verblijven, wat je op maandag kunt doen als niemand de trap af kan), dekt de Amsterdam-gids het.
